Vorige

Galerie
Het Oude Raadhuis
Dorpsstraat 36,
2361 BE Warmond;
Contact: email

Openingstijden galerie Het Oude Raadhuis van Warmond
woensdag , donderdag en vrijdag van 15.00 tot 17.00 uur;
zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur;
zondag van 13:00 tot 17:00 uur.
Zie voor afwijkingen de agenda rechtsonder.

Wat is kunst? Het is ondoenlijk daarop een zinnig antwoord te geven, laat staan een determinerende definitie te geven, omdat kunst nou eenmaal een sociologisch, psychologisch én historisch gebonden begrip is. En dus continu in beweging. Met als gevolg dat de een van een kunstuiting (bij wijze van spreken) in vervoering raakt en de ander dezelfde uiting 'rotzooi' noemt.

Warmond - Piet Jetten (1961) uit Nijmegen exposeerde tot en met 21 februari 2010 gemengde techniek op panelen in galerie Het Oude Raadhuis van Warmond. De officiële opening van zijn tentoonstelling was zondag 31 januari jl. Jetten ging tjdens de vernissage in op vragen over zijn achtergronden en hij gaf een toelichting op zijn werk. Dat bleek vrij spraakmakend, zo bleek daarna uit discussies tussen de bezoekers onderling en met de exposant. Llinks enkele sfeerbeelden van de bijeenkomst. Klik op de foto rechts voor een korte video-impressie.

Het Huis
van
Piet Jetten

Om het werk van Piet Jetten te doorgronden kun je het volgens hem het beste 'als een huis bekijken'. Jetten in een toelichting: "Dat kan nogal beklemmend en beangstigend zijn. Bedenk dat in die beperkte ruimte oorlogen, vervuiling, criminaliteit, armoede en onrecht aan de orde zijn, als gevolg van religie, overconsumptie, materialisme en ignorantie".

Het werk van Piet Jetten resulteert in een uitbeelding van deze gedachte en geeft daarmee de vergankelijkheid van het bestaan weer, alsmede die van de natuur en de levenloze dingen, het egoïsme, de ijdelheid (vanitas) en de gevolgen daarvan: agressie en discriminatie.

Overigens geen misverstand: bij Piet Jetten thuis is het alledaags geen kommer en kwel, zo maakte hij tijdens de opening duidelijk. Het is er meestal heel gezellig, zo verzekerde hij.

Jetten vindt echter dat hij als kunstenaar de taak heeft om met emoties te werken. Hij duidt zijn werk als een collage hoe hij de wereld ervaart vanuit zijn atelier, zijn Huis.

Jetten is voordurend op zoek om hier vorm aan te geven, met zijn bijzondere werkwijze. De symboliek van het geheel of gedeeltelijk gebruiken van de soms meer dan een eeuw oude paneel deuren is voor Jetten een gegeven, de deur die verschillende ruimtes verdeelt, afsluit of opent in het Huis.

Gered uit afvalcontainers krijgen de panelen een ander doel. Op deze panelen verbeeldt Jetten een taal van typografische en picturale fragmentatie die verschillende functies hebben binnen de compositie. De betekenis is nooit absoluut of eenduidig, alles heeft een of meerdere kanten, zoals ook oorzaak en gevolg vaak verwisseld kunnen worden. Jetten recyclet zijn eigen werk. Daardoor ontstaat soms een beeld van paradoxale interpretaties van zijn beeldende gedachten, vroeger en nu. Het materiaal, dat in zijn vergankelijkheid de verborgen herinnering oproept van een verscheiden significantie krijgt een nieuwe bestemming in het huis van Jetten.

Zie voor meer informatie over Piet Jetten de website: http://www.pietjetten.exto.nl

Van woensdag 30 december 2009 tot en met zondag 24 januari 2010 exposeerden
Anny Berbée (schilderijen), Liesbeth Bos (keramiek) en Joke Schuit (schilderijen)

Expositie over lef, passie en de kracht van
eenvoud en kwetsbaarheid

Warmond - De tentoonstelling van Anny Berbée, Liesboth Bos en Joke Schuit werd zondag 3 januari officieel geopend. De kunstenaars proosten met HOR-voorzitter Jan Leune op het succes van de expositie. Zie voor een verslag en foto's de pagina met verenigingsnieuws.

Anny Berbée

Anny Berbée (geboren en getogen in Hillegom) is al bijna haar hele leven creatief met het maken van onder meer kleding en sieraden. Een jaar of 20 geleden begon zij met schilderen. De eerste lessen waren bij de Kulturele Raad in Hillegom, waarna zij lessen volgde op de Vrije Academie in Sassenheim. In de loop van de jaren ging zij haar eigen weg en liep haar hobby naar eigen zeggen 'een beetje uit de hand'. Haar huis hangt vol met eigen werk; van een slaapkamer is ongeveer vijf jaar geleden een atelier gemaakt, 'waar ik lekker mijn eigen gang kan gaan'. De voorkeur van Anny gaat momenteel uit 'veel kleur, figuratief en van alles uit proberen, meestal in acryl met verschillende technieken en materialen. Ze geeft zonder schroom toe: "Soms ben ik met iets bezig en weet ik niet wat het wordt. En dan verschijnt er ineens een vogel of een vlinder. Ik zeg altijd dat je lef moet hebben om een schilderij te maken en niet bang moet zijn om dingen uit te proberen. Ik schilder vanuit mijn innerlijk; het is een ware passie geworden". De schildernaam van Anny Berbée is ARA. "Dat is een afkorting van mijn meisjesnaam. Een nichtje van mij noemde me Anna ARA,vandaar". Deze site geeft een voorproefje van het werk van ARA.

Joke Schuit

Joke Schuit (geboren in Heemstede en sinds 1985 woonachtig in Hillegom) is Reikimaster en heeft een praktijk aan huis voor Reiki en massages. Als schilderes is zij autodidact.
In een toelichting zegt zij: "Door 'toeval' heb ik in 2001 het schilderen ontdekt tijdens een workshop. Ik werk sindsdien afwisselend met twee materialen, softpastel en acryl. Met softpastel (een zachte krijtsoort) schilder ik figuratief. Ik vind vooral portretten erg boeiend, daarvoor gebruik ik meestal foto's als voorbeeld. Pastels worden ingelijst vanwege de kwetsbaarheid. Met acryl werk ik altijd op doek waarbij ik het doek vaak voorbewerk met allerlei materialen. Die noem ik voor het gemak 'mixed media'. De laatste tijd ben ik hiermee wat meer abstraherend aan het werk. Wat is begonnen als een hobby is intussen veel meer geworden dan dat. Het is, naast mijn Reiki praktijk, absoluut mijn passie. Ik hoop dat men dat terug kan zien in mijn schilderijen". Hierboven enkele voorbeelden. Joke Schuit is voorstander van ruime verspreiding van haar werk. Om dat te bereiken verhuurt zij haar werk. Ook geeft zij schiderles. Zie voor meer bijzonderheden over het een en ander haar website: www.lamansarde.nl

Liesbeth Bos

"Mijn werk gaat over de kracht van eenvoud en kwetsbaarheid", zegt keramiste Liesbeth Bos uit Delfgauw. "Sinds 1988 maak ik objecten in mijn eigen atelier, autonoom of in opdracht. Ik bouw mijn werk met de hand op uit rollen klei. De beelden worden elektrisch op hoge temperatuur gestookt (waardoor ze vorstbestendig zijn) en ook buiten geplaatst kunnen worden". Ze voegt er aan toe: "Mijn werk ontstaat voor een belangrijk deel intuïtief. Spiritualiteit, de natuur en het leven zelf inspireren mij tot de beelden die ik maak. Kenmerkend voor mijn objecten is de robuuste sobere uitstraling.
De pot tot beeld verheffen was mijn aanvankelijke doel, en potvormen dus mijn uitgangspunt. De laatste jaren onstaat een grotere variëteit aan vormen en maak ik verschillende families werk naast en door elkaar. Zoals bijvoorbeeld ruimtelijke spiralen, gestaltes en zoals straks in Het Oude Raadhuis geëxposeerd: grote staande schijven en bollen die verwijzen naar het heelal". Zie voor meer bijzonderheden de website van Liesbeth Bos: http://www.liesbethbos.nl/

Tijdens vernissage in galerie Het Oude Raadhuis

Eensgezinde waardering voor
de couture van Anna Rotteveel

Geke uit de Bosch (links op de foto),

HOR-voorzitter Jan Leune en Anna Rotteveel
klinken op het succes van de expositie.

Warmond, 6 december 2009 - Het komt zelden voor tijdens een vernissage dat de bezoekers aan de tentoonstelling vrijwel eensgezind zijn in hun oordeel over de geëxposeerde kunstwerken. Zondagmiddag was dat nadrukkelijk wel het geval in galerie Het Oude Raadhuis van Warmond. Althans toen het ging om de couture collectie van Anna Rotteveel uit Rijpwetering. Voorzitter Jan Leune stelde tijdens de officiële opening een beetje plagend de retorische vraag of couture (het ontwerpen en maken van maatkleding) wel 'kunst' genoemd mag worden. Anna Rotteveel was in haar antwoord heel resoluut: "Natuurlijk wel, mijn werk is oorspronkelijk, origineel en tijdloos" en somde daarmee enkele criteria op waaraan kunst doorgaans wordt getoetst. En, heel opmerkelijk, het publiek stemde daar hardop in bij.

Heel verschillend bleek het publiek te oordelen over de abstracte schilderijen van Geke uit de Bosch. De Warmondse kunstenares Mieke Sampers liet zich daar in kleine kring lovend over uit, nadat eerder voorzitter Leune tijdens zijn openingsspeech het publiek had voorgehouden dat 'kunst soms uitleg en toelichting behoeft". "Men moet het verhaal er achter horen. Dan komt de waardering meestal vanzelf".
Hij refereerde daarbij aan de tentoonstelling over Theo van Doesburg en andere leden van de Stijlgroep in de Leidse Lakenhal, waar gastvrouwen van het Oude Raadhuis onlangs gezamenlijk naar toe zijn geweest. De lijnen en vlakken van bijvoorbeeld Piet Mondriaan en tijdgenoten zijn wel degelijk gebaseerd op figuratieve voorstellingen. Leune riep het publiek daarom op om Geke uit de Bosch om uitleg over haar werk te vragen. Die ging daar graag op in.
De kritische bewonderaars van de tentoongestelde sieraden in de vitrines van de galerie moesten het zonder toelichting stellen. De ontwerpster, Janet Klok, was afwezig omdat zij in familiekring het Sint-Nicolaasfeest vierde. Dat deden kennelijk meer leden en vaste bezoekers van Het Oude Raadhuis want het was tijdens de vernissage rustiger dan gewoonlijk. Links en rechts enkele fotografische sfeerimpressies.
Klik hier voor een videofilmpje. De tentoonstelling duurt tot en met zondag 27 december 2009. Hieronder meer informatie over de kunsteaars en hun werk.

Geke uit de Bosch

"Schilderen is voor mij het scheppen van beelden en vormen, een beeldtaal ontdekken die eigen is en oorspronkelijk. De onuitputtelijke bron van creatieve processen aanboren en het eindeloos ontdekken van een wereld die nog niet bestaat. Poëtisch maar ook vervreemdend. Met humor en onverwachte wendingen", aldus Geke uit de Bosch (1965) in een toelichting op haar werk. Deze docente beeldende vorming ut Harderwijk won in 2007 de eerste prijs bij internationale expositie in Ferrara (Italië), waaraan 50 kunstenaars meededen. De jury gaf aan dat zij had gewonnen vanwege 'de sterkte en de originaliteit' van haar werk. Zie foto rechts.

Over het creatieve proces tijdens het schilderen vertelt ze: "Het schilderij maakt zichzelf. Ik volg en laat me leiden door het proces. De kern van de compositie wordt gevormd door grote vormen met een krachtige uitstraling, toegevoegd worden kleine details waardoor je al lopend door het schilderlandschap stuit op onverwachte ontdekkingen. Verdwalen, niet meer terug willen. Sommige lagen blijven voor altijd verborgen. Je ziet gedachtenstromen, wegen. Delen van het linnen die onbeschilderd zijn. De onbeschermde zwakke plek. Maar dat geeft ook transparantie en openheid. In m’n schilderijen zoek ik naar monumentale kracht met als tegenhanger fragiele kwetsbare elementen". Hieronder twee voorbeelden. Links een schilderij gtiteld 'Westenwind' en rechts 'Summer view'.

Geke uit de Bosch heeft eerder geëxposeerd in diverse galerieën in binnen- en buitenland. Haar werk werd aangekocht door particulieren en bedrijven. Zij heeft werk in stock bij Galerie Lamber in Valkenswaard, Galerie Artlease in Utrecht, Galerie Frans van Hove in Leuven (België) en bij Kunstuitleen SBK in Haarlem, Hilversum en Amstelveen
Het is daarom misschien ook wel interessant een galeriehouder te citeren, bijvoorbeeld Kees Segers van galerie Artroom 72 in Tilburg: "De eerste indruk van het werk van Geke uit de Bosch is het open karakter. Zij is in haar werk standvastig en laat duidelijk zien dat zij een eigen taal spreekt die gevoed wordt door een vloeiende bron van creativiteit. Bij het zien van haar werk blijken lijnen die je op een afbeelding niet anders ziet als een getekende lijn, gevormd te zijn door draad. De kijker wordt hierdoor verrast en moet er misschien even aan wennen.Verder valt op dat het open karakter van haar werk gedragen wordt door een ingetogen en poëtische beleving, een jazzy atmosfeer of dat van de stilte van een polderlandschap. In haar werk weet zij heel goed de spanning vast te houden tussen het transparante karakter en een contrasterend aanwezig kleurvlak. Sommige werken laten de toeschouwer meteen binnen om nog een hoop te ontdekken, andere werken laten je bij de voordeur wachten", aldus Kees Segers. Zie voor meer informatie Geke's blog via: http://www.gekeuitdebosch.exto.nl/site/blog.php

Janet Klok

Janet Klok (1966) uit Assen is een autodidact pur sang. Zij heeft economie gestudeerd en jarenlang in de bankwereld gewerkt. Het maken van sieraden heeft haar altijd al gefascineerd, als klein meisje maakte ze al sieraden samen met vriendinnetjes. Tegenwoordig ontwerpt ze sieraden voor haar eigen sieradenatelier Sparkle*.
Janets sieraden kenmerken zich door eenvoud en draagbaarheid. Zij vindt dat de combinatie van de verschillende materialen het ontwerp uniek moet maken. De slogan van Sparkle* spreekt dan ook voor zich: Handmade design jewellery bij Sparkle*, dare to be unique!
Haar grote inspiratie bron zijn haar reizen naar alle delen van de wereld. Het tekenboek en bijbehorende foto’s zorgen altijd weer voor genoeg ideeën en ontwerpen, maar toch ontstaat het uiteindelijke sieraad aan de werkbank.
Haar sieraden worden ondertussen gedragen door liefhebbers in binnen- en buitenland, regelmatig exposeert ze bij diverse galeries en daarnaast neemt ze deel aan diverse kunstevenementen in het gehele land. Meer informatie over Sparkle* op www.sparkle.exto.nl

Anna Rotteveel
De sfeer van art deco, de ontwerpers van begin vorige eeuw met vloeiende vormen en draperieën, bloemen en planten, verhalen over Atlantis, wolken, water, Keltische motieven en vooral ook kleur inspireren Anna Rotteveel (1959) tot de ontwerpen van haar couture collectie.
Veel van deze motieven zijn terug te vinden in het werk dat ze in Warmond exposeert.
Haar atelier staat in haar geboortedorp Rijpwetering, in het waterrijke Groene Hart van Holland. Daar vindt ze rust en ruimte om zich op haar ontwerpen te concentreren. Elk kledingstuk dat ze ontwerpt en uitvoert is voor haar een artistiek avontuur. Dat geldt zowel voor haar vrije werk als voor het werk dat ze in opdracht van klanten maakt.
Bij werk in opdracht is de persoonlijkheid van de draagster haar uitgangspunt. Daar kiest ze haar stoffen op uit en daar baseert ze de lijn van haar ontwerp op. Vaak zijn het plotselinge invallen en onverwachte invalshoeken die het werk karakteriseren. Elk kledingstuk is daardoor anders; het kenmerk van de collectie.
Anna Rotteveel benadert couture niet alleen op een kunstzinnige, maar ook op een praktische manier. Het is kleding. dus vind ze het belangrijk dat het ook prettig draagt. En mooie kleding van hoge kwaliteit is waard om bij verschillende gelegenheden te dragen. Uitstraling en klasse heb je niet alleen nodig bij borrels en recepties, maar ook op je werk, of als je gaat winkelen. En thuis mag het ook op een mooie plek hangen om er naar te kijken. Anna voelt zich niet gebonden aan seizoenen of modetrends. Ze maakt dan ook geen voor- en najaarscollectie, maar bouwt aan een oeuvre door telkens een nieuw avontuur toe te voegen. En elke keer komen er nieuwe invallen bij.

Na haar opleiding aan de modevakschool werkte Anna Rotteveel een aantal jaren voor Gérard Brussé aan het Noordeinde in Den Haag. In 2002 opende ze haar eigen atelier in Rijpwetering. Haar klantenkring komt voornamelijk uit de Randstad, maar ook van daarbuiten vindt men de weg naar haar atelier. Voor iedere klant neemt ze ruimte en tijd om in alle rust te praten over de kleding die gemaakt gaat worden.
Wat Anna Rotteveel in haar werk belangrijk vindt is: perfecte pasvorm en belijning. Naast ontwerper is ze ook een ervaren coupeuse. De versieringen in de stof brengt ze handmatig aan. Ze beschikt daarbij over een breed scala van technieken. Dat onderscheidt haar van veel collega ontwerpers: ze heeft alles in twee handen. Wie vooraf een indruk wil krijgen van de collectie kan terecht op haar website: http://www.annarotteveel.nl

Tot en met zondag 29 november 2009

In het kader van de Kunstweek
exposeerden drie kunstenaars uit Teylingen
in galerie Het Oude Raadhuis

Eppo van Bolhuis (schilderijen), Kees Zandvliet (keramiek) en Wim van Dam (beelden)

Foto's: Fred van Houten

Warmond, 8 november 2009 - Onder bijna volmaakte omstandigheden is zondagmiddag in galerie Het Oude Raadhuis van Warmond de expositie van Eppo van Bolhuis (schilderijen), Wim van Dam (beelden) en Kees Zandvliet (keramiek) officieel geopend. Het herfstweer liet zich na dagen van regen van zijn meest zonnige kant zien en waarschijnlijk mede omdat de drie exposanten in Warmond/Teylingen wonen was de opkomst van de leden van de vereniging en van familieleden, vrienden, kennissen en relaties aanmerkelijk groter dan gebruikelijk. Met als gevolg dat het op een gegeven moment in de galerie bomvol was en nieuwkomers tijdelijk moesten uitwijken naar de nabijgelegen Galerie de Pomp en/of het Kunstcafé, waar ín het kader van de Kunstweek ook bijzondere kunstwerken te bewonderen zijn, onder meer 'Kunst naar Hartelust' met werken van andere creatieve Warmonders en schilderijen van oud-Warmonder Pieter Geraedts. Of kon men gaan 'gluren bij de buren': beeldende kunst achter de ramen van de Dorpsstraat en ‘de Dammetjes’. Bijkomend voordeel van de drukte was dat dezelfde middag nog diverse kunstwerken van Van Bolhuis, Van Dam en Zandvliet van eigenaar wisselden.

Dat gebeurde nadat voorzitter Jan Leune van de vereniging Het Oude Raadhuis de vernissage-gasten had opgeroepen de exposanten, de vereniging en vooral zichzelf een plezier te doen door een of meerdere werken te kopen. Daaraan voorafgaand had hij een aanzet gegeven van de vragen die aan de exposanten gesteld zouden kunnen worden. Een deel van het publiek maakte daar gebruik van. De overige gasten deden hetgeen min of meer gewoon is tijdens een vernissage: ze dronken een glas, namen een hapje en wisselden de laatste nieuwtjes uit. Kortom, het was zondagmiddag weer heel gezellig in Het Oude Raadhuis.
De fotocarrousel hierboven geeft daar een sfeerimpressie van.
Links een foto van Ruud van der Loos waarop Van Bolhuis sr. met kleinkind.

De tentoonstelling duurt tot en met zondag 29 november.

Hieronder meer informatie over de kunstenaars.

Eppo van Bolhuis

"Als je alle zekerheden van een arts opgeeft en kiest voor de onzekerheden van het kunstenaarsbestaan", zo schrijft Eppo van Bolhuis op zijn webste "dan moet je beschikken over wilskracht, veerkracht en een grote dosis zelfoverschatting. Want voor buitenstaanders maak je een duizelingwekkende val.
Ondertussen ploeter je voort, laverend tussen het vaderschap, schilderen en tuinmanswerk. Je laat je inspireren door alles om je heen, de kleine wereld van het kind, de grote wereld van het grote geld, de diertjes en plantjes, de heren en de meesters. Is je leven ordelijk en voorspelbaar, je werk weerspiegelt je gedachten. Over landschappen of steden waar je was of nooit zult zijn. Over indrukwekkende luchten. Over conflicten tussen mensen. Op het eerste gezicht losse thema's, tot je begrijpt dat jij die verbindende factor bent."
Links- en rechtsboven kenmerkende werken van Van Bolhuis. Links 'Autumnleaves' (herstbladeren) en rechts 'Yeah, well' (taalgebruik in de wereld van het grote geld).

Eppo van Bolhuis wordt geboren in Leiden in 1967. Als nazaat van de schilder Menso Kamerlingh Onnes en 'naneef' van Harm Kamerlingh Onnes, is het voor hem vanzelfsprekend, dat ook hij later kunstschilder wordt.
Toch treedt Eppo eerst een tijd in de voetsporen van zijn vader, KNO-arts. Tijdens zijn studie schildert hij regelmatig met bevriende kunstenaars in Katwijk, die hem wegwijs maken en aansporen door te gaan. Na een jaar als arts te hebben gewerkt, wijdt Eppo zich volledig aan het schilderen. Hij woont met vriendin en twee kinderen in de oranjerie van de kleine buitenplaats Vroenhof in Warmond. Hij verdeelt zijn tijd over het schilderen, het onderhoud van de buitenplaats en de zorg voor zijn kinderen. Hij werkt dagelijks in zijn atelier in de tuin.
Het oeuvre van Eppo is breed. Als autodidact schildert hij stadsgezichten, landschappen, stillevens en mensen. En al zijn de onderwerpen uiteenlopend, toch is zijn werk herkenbaar. Hij schildert met een eigen toets, met expressief kleurgebruik. En door het spel van licht en lijnen wint zijn ingetogen werk aan kracht. Zijn schilderijen vragen om rustige beschouwing en zijn gecompliceerder dan ze lijken.
Het werk van Eppo herinnert soms aan Cobra, de Prerafaelieten en modern-realistische stromingen, maar lijkt daartussen een eigen plaats in te nemen.

Het werk van Eppo is vooral geïnspireerd door beelden uit zijn omgeving. Eppo werkt deze indrukken uit tot meer universele landschappen of situaties ontkoppeld van plaats en tijd. Zo opent hij een raam naar zijn eigen verbeelding. Soms raakt hij gedreven door beelden die hem juist verontrusten. Dit leidt tot werken vol menselijke ontgoocheling en dreiging. Van Eppo's werk zijn meerdere solo-tentoonstellingen gehouden. Hij exposeerde op de Holland Art Fair. Veel van zijn werk bevindt zich in privé- en bedrijfscollecties. Hij verkiest een positie als vrij kunstenaar zonder vaste galerie. De prijzen van Eppo's werk vaiëren van 300 tot 2500 euro. Zie verder zijn website.

Willem van Dam

Het werk van beeldend kunstenaar Willem van Dam uit Sassenheim is divers. Hij werkt met verschillende materialen.
Als eerste keramiek, wat op een lange ervaring stoelt. Hij heeft bij diverse kunstenaars lessen gevolgd en werkt figuratief in klei (meestal chamotte) voor terracotta beelden. Ook werkt hij wel in was voor brons werk.
De laatste jaren heeft hij zich ook toegelegd op abstract werk, meetkundige figuren van hout gemaakt, waarbij ook werk dat op bepaalde wijze als onmogelijk figuur kan worden gezien.
Het wiskundig en technisch inzicht gecombineerd met grote handvaardigheid van deze kunstenaar leidt tot wonderlijke constructies.
Zoals Escher met zijn tekeningen de toeschouwer op het verkeerde been kon zetten, probeert Van Dam met driedimensionaal werk de mensen te verbazen. Werk van hem staat in park Rusthoff in Sassenheim en in de Boerhaavetuin in Voorhout. Een groot onmogelijk figuur hing in 2007 tussen de bomen in de Keukenhof te Lisse (zie foto rechtsboven). Contact met Willem van Dam is mogelijk via het e-mailadres wvand@casema.nl

Kees Zandvliet

Het werk van de in Warmond wonende Kees Zandvliet (Aalsmeer, 1946) kenmerkt zich door strak geometrische vormen en decoraties, met stijlelementen waarin art deco invloeden zijn terug te vinden. In zijn keramische vormgeving past hij een constructivistische benadering toe, waarbij zijn achtergrond als werktuigkundig ingenieur ongetwijfeld een rol speelt. Vanuit het schetsontwerp maakt hij een constructie tekening, die de basis vormt voor zijn mallen. Daarmee maakt hij zijn klei-onderdelen, die met slib aan elkaar worden “gelast” tot de eindvorm, waarbij vooral geldt dat “de vorm de versiering is”. Zandvliet werkt zijn keramiek af met eigen glazuren die de vorm van het werk ondersteunen. Kees vindt dat zijn werk ook functioneel moet zijn. Hij maakt vooral vazen en, als zoon van een bloemenkweker, ligt dat ook wel voor de hand. Hij noemt dit werk ook wel “Vase Art”.
In kunstzinnig opzicht is Kees Zandvliet een laatbloeier. Sinds begin 2007 volgt hij opleidingen keramiek en glazuren bij K&O Voorschoten en de Vrije Academie in Sassenheim. Daarnaast volgde hij een tweejarig colloquium kunstgeschiedenis bij de Vrije Academie (Leiden/Amsterdam). Momenteel volgt hij daar een cursus Art Deco. Hij heeft eerder geëxposeerd in Rotterdam en Voorschoten. Contact met Kees Zandvliet is mogelijk via het e-mailadres cazand@planet.nl

Van woensdag 7 oktober t/m zondag 1 november 2009
exposeerden in galerie Het Oude Raadhuis van Warmond:

Jan Teunissen (klassiek realistische schilderijen),

Jolanda Verdegaal (keramiek) en

Mirjam Fraipont (vilt, sieraden)

Warmond, 11 oktober 2009 - De toegevoegde waarde van de vierwekeljkse vernissages in galerie Het Oude Raadhuis is dat de leden en genodigden eerst en pubic en desgewenst even later tijdens een onderonsje van de exposanten een toelichting krijgen op de tentoongestelde kunstwerken. Dat was ook zondag 11 oktober weer het geval. Na een introductie door Leonoor van Gelder, secretaris van de vereniging Het Oude Raadhuis, werden de kunstenaars (Jan Teunissen, Jolanda Verdegaal en Mirjam Fraipont) daartoe uitgenodigd door Jennifer Hutzezon, een vriendin van Mirjam Fraipont.

Mede door haar achtergrond - ze is buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand in de gemeente Leidschendam/Voorburg - voelde Hutzezon zich in Het Oude Raadhuis bijzonder op haar gemak. "Ik sier een ceremonie graag op met een constructieve en inhoudelijke aanmoediging". Gezien en gehoord de reacties werd dat door zowel de exposanten als het publiek zeer op prijs gesteld.
Rechtsboven enkele foto's van het officiële gedeelte van het openingsgebeuren; links sfeerbeelden die de geanimeerde stemming daarna treffend weergeven.
Hieronder meer gegevens over de kunstenaars en hun werk.

Foto's: Ruud van der Loos.

Jan Teunissen

Jan Teunissen (Veldhoven, 1949) woont en werkt in het Noord-Brabantse Best. Hij heeft zich vanaf 1983 ontwikkeld tot veelzijdig klassiek realistisch kunstschilder. De in olieverf op paneel vervaardigde werken van deze schilder, zijn onder te brengen in de categorieën: stillevens, bloemen,
portretten, dieren en
landschappen.

Het bij voortduring experimenteren met onderwerpen en middelen, alsook het bestuderen van menig schilderwerk en het laten bekritiseren van zijn werk door enkele meester-en/of collega-schilders is de werkwijze van deze voornamelijk autodidactisch gevormde schilder. Met name de contacten met de Belgische kunstschilder Maarten Boffé hebben hem verder doen bekwamen in het beheersen van de schildertechniek.

Veel bewondering is er voor de schilderkunst van de ’’Hollandse en Vlaamse Meesters” uit vroegere eeuwen terwijl ook enkele hedendaagse ”klassieke realisten” met veel bewondering worden gevolgd. Uiteindelijk resulteerde deze bagage in een diversiteit aan op ambachtelijke wijze tot stand gekomen werken, veelal klassieke schilderijen waarbij soms ook een modernere uitstraling niet wordt geschuwd.

Eigenzinnig in zijn opvattingen, veelzijdigheid in de keuze van zijn onderwerpen, het zich niets aantrekken van classificeringen voor zijn werk als "oubollig" en "weinig eigen", typeren deze schilder. Verhoging van kwaliteit en sfeer in mijn werk, en dat toegepast op een grote verscheidenheid aan onderwerpen zie ik als een grotere uitdaging dan het schier eindeloos herhalen van bepaalde onderwerpen of thema’s. Het mooi vinden van mijn werk vereist geen speciale scholing of intelligentie, het is wat het je ziet en wanneer dat geen waardering kan oogsten heb ik het niet goed gedaan. Aldus de kunstenaar. Met deze stellingname werpt hij mogelijk niet enkel een barrière op voor zichzelf maar plaatst hij tevens, met veel respect overigens, een uitdaging bij het aanschouwen van zijn werk.

Inspiratie voor zijn werk put hij uit zijn directe omgeving, het aanbod aan schoonheid is eenvoudigweg zeer gevarieerd van aard, in ieders nabijheid aan te treffen en onuitputtelijk qua voorkomen, is zijn stelling. De werken van Jan Teunissen zijn op meerder plekken tentoongesteld en hebben zowel nationaal als internationaal hun weg gevonden. Meer informatie op de website van de schilder: http://www.jteunissen.com

Jolanda Verdegaal

Structuren uit de natuur zijn inspiratiebronnen voor de keramiek van Jolanda Verdegaal: aardlagen in rotsformaties, scheuren in gedroogde rivierbeddingen, knoestige boombast. Zij vertaalt die structuren in klei en gebruikt dit voor de potvormen die meestal beginnen op de pottenbakkersschijf. Door natte en droge klei samen te verwerken, ontstaan spontaan kleine barstjes of diepe scheuren. De klei mag “zijn gang gaan” in haar werk, maar binnen de grenzen van de door haar bepaalde vorm.
Jolanda’s keramiek wordt afgewerkt met een zeer mat, ‘zanderig’ glazuur en wordt op hoge temperatuur gebakken. Geregeld wordt er nog grillig hout (gevonden of geboetseerd) aan het werk toegevoegd of krijgen de verweerde potvormen een accent van goudluster.

Jolanda Verdegaal is opgeleid als docent handvaardigheid en heeft zich gespecialiseerd in keramiek. Sinds 1991 exposeert zij regelmatig. Haar werk is te zien bij galeries in binnen- en buitenland. Zij geeft cursussen bij de Volksuniversiteit Teylingen. Meer informatie op de website van de keramiste: http://www.jolandaverdegaalkeramiek.nl

Mirjam Fraipont

Kunstenares Mirjam Fraipont (1988, Roermond) kwam in 2005 met de techniek van het vilten in aanraking. Inmiddels heeft ze een prachtige collectie sieraden waar ze vilt in verwerkt met andere materialen zoals zijde, halfedelsteen, keramiek en glas. Daarnaast maakt ze ook niet alledaagse sjaals.

Mirjam Fraipont is ook grafisch vormgeefster en heeft een eigen bureau sinds zij vorig jaar afstudeerde aan De Eindhovens School. "Daar heb ik ontdekt dat ik een sterke hang naar een autonome werkwijze heb." Zie voor meer informatie haar website: www.mirjamfraipont.exto.nl

Warmondse scholieren exposeerden
hun kijk op de ondeugende streken van de kat

Warmond, 11 september – Onder de bezielende leiding van o.a. Ruud van der Loos, Eppo van Bolhuis, Carla Braam en enkele medewerksters van de naschoolse opvang B4kids hebben veertig leerlingen van de basisscholen in Warmond begin september week een tentoonstelling voorbereid in de voor deze gelegenheid in ‘Creakel’ omgedoopte kelder van Het Oude Raadhuis. Zie fotocarrousel links.
Onder het motto Kattenkwaad verbeeldden de scholieren creatief hun kijk op de ondeugende streken van de kat. Enkele willekeurige voorbeelden in fotocarrousel rechts.

Ruud van der Loos (links) ontdekte in een zekere Nour, een van de aspirant-kunstenaars, een groot talent.

‘Nours tekening zou zo kunnen doorgaan voor een werk van Karel Appel', aldus Van der Loos, ondanks zijn 73-jarige leeftijd nog steeds actief als tekendocent aan het Bonaventuracollege en het Agnescollege in Leiden.

Van der Loos gebruikte de tekening als basis voor een reusachtig affiche, dat passanten van het plein bij de dorpspomp komend weekend de kelder van Het Oude Raadhuis moet binnenlokken.

Gezien de foto rechts, waarop Yvonne Vergeer en haar kinderen, zal dat ongetwijfeld wel lukken.

De Kattenkwaad-expositie wordt gehouden in het kader van de exposities 'Katten rondom de pomp' die zaterdag in de drie galerieën aan het plein van start gaan. Hieronder meer.

Warmond, 12 september - Onder grote belangstelling en met voordrachten, dans en muziek zijn zaterdag 12 september 2009 de katten- tentoonstellingen in de drie galerieën aan het plein bij de Warmondse dorpspomp geopend. Hoofdrollen waren daarbij weggelegd voor erelid Nelleke van Mameren van de vereniging Het Oude Raadhuis die zeer expressief een kattengedicht van Annie M.G. Schmidt voordroeg en Bärbel Nieuwenhuis en Dorien van Rumt die het Kattenduet van Rossini zongen. Voorts las Annemarie Kemp nog een kattenverhaal voor en speelde Erna van der Burg piano. Het geheel onder leiding van galeriehoudster Clara Sikking van De Pomp, de iniatiefneemster van het evenement. Onder het motto 'beelden zeggen meer dan duizend woorden' linksboven een sfeerimpressie. Na de openingsacts stroomden de drie galerieën vol waar werken staan van ruim zeventig kunstenaars. Rechts beelden uit galerie Het Oude Raadhuis, waar menige kunstig vormgegeven kat van eigenaar wisselde.

In de kelder van het monumentale gebouw konden kinderen zich als kat laten schminken. Daar hingen ook de tekeningen die veertig Warmondse scholieren de afgelopen week hebben gemaakt.

Foto's:
Ruud van der Loos en Harry Hagendoorn.

In galerie Het Oude Raadhuis werden kunstwerken geëxposeerd van zeven vrouwelijke kunstenaars:

Loes Botman,
Meta Dame,
Marga Groen,
Josien Haarsma,
Irene Maas,
Silene van Waveren en
Annelies Witjens.

Hieronder meer info over iedere kunstenaar afzonderlijk.

Loes Botman

Loes Botman behoort tot de top van de pastelkunstenaars in ons land. Het begon met een stukje leisteen, dat haar moeder vond nadat het van het dak van de kerk was gewaaid. Op deze steen tekende zij haar eerst koppoter, een hoofd met ledematen, zoals peuters mensen tekenen. Na de Pabo koos Loes Botman voor de opleiding aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag, waar zij zich al gauw specialiseerde in kleuren en dieren, waaronder uiteraard katten. Zij exposeerde sindsdien in tientallen galerieën in binnen- en buitenland. Loes tekent met breekbaar pastel op broos papier en legt zo haar eigen kwetsbaarheid bloot. Dit jaar houdt zij van 6 tot 28 oktober a.s. haar 100ste tentoonstelling in de Kunstzaal van Heijningen aan het Noordeinde in Den Haag. Dan wordt ook een boek gepresenteerd met haar prachtige dierenportretten die je aankijken en zeggen: ik ben het. Voor meer informatie: Loes Botman, Buijs Ballotstraat 83, 2563 ZK Den Haag; telefoon 0703607629; mobiel: 0613620583; internet: www.loesbotman.nl.

Meta Dame

Voor Meta Dame, beeldend (kat)kunstenaar, is het fenomeen kat volledig verweven met haar leven. Zowel in levende lijve als in de vorm van sculpturen, beide zijn ze even belangrijk voor haar. Zij geniet ervan omgeven te worden door deze wezens, prachtig van vorm, gracieus, zacht, soepel, fier, zelfbewust, lief, ondeugend, mysterieus en soms verdraaid lastig. Sinds een jaar of tien heeft Meta zich geheel toegelegd op het vervaardigen van sculpturen rond het thema de kat.

Het Oude Egypte, bakermat van de kat als huiskat, plaats waar de Kat heilig was, is voor haar een grote bron van inspiratie. Bastet de Katgodin, voorgesteld als vrouwspersoon met een kattenkop, werd hier eeuwenlang aanbeden als godin van de liefde, de vruchtbaarheid, de zon, de maan, dans, muziek etc. Vandaar de naam van haar galerie: La Dame Bastet.
Zij vervaardigt sculpturen van brons, keramiek en combinaties van verschillende materialen:
van miniatuur tot tuinbeeld: figuratief, realistisch, soms geabstraheerd. Soms als kat om de kat, vaak als onderdeel van een compositie. Altijd slank, rank, hoog op de poten en zeker met een ziel, die haar roerig verleden in zich meedraagt. Sieraden vervaardigt zij van zilver, brons en keramiek. Haar Galerie "La Dame Bastet" is een galerie, gespecialiseerd in één onderwerp: "De Kat in de Kunst".
Het boekje 'De katten van Meta Dame' , bestaande uit een 45-tal foto's, zijnde een selectie van haar werk + achtergrondinformatie omtrent de kat (algemene beschouwing vanuit Meta's eigen visie en een stukje geschiedenis: Egypte, Japan, China, Europa) is te bestellen door overmaking van € 12,50 + € 2,50 verzendkosten op gironummer 6020481, t.n.v. Meta Dame en Pinchas Nizan onder vermelding van uw naam en adres. Voor meer informatie: Meta Dame, Aaltenseweg 21, 7025 CJ Halle (Zelhem); telefoon 0314631472; mobiel: 0610456105; internet: www.dame-bastet.com.

Marga Groen

Marga Groen (1945, Amsterdam) heeft mode gestudeerd aan de Stadsacademie te Maastricht van 1963 t/m 1966 en vrije grafiek en schilderen aan de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam van 1967 t/m 1970. Ze woonde en werkte vele jaren in Gouda en sinds 2000 woont zij in Belfeld.
Marga heeft lang met textiel gewerkt in de vorm van textielschilderijen. Voor theater, film en televisie heeft ze veel kostuums, decors en rekwisieten ontworpen en gemaakt, onder meer voor vrijwel alle producties van Herman van Veen tussen 1985 en 1997. De laatste jaren is zij zich gaan toeleggen op objecten van papier-maché en is ze weer gaan schilderen. Daar tussendoor is ze steeds blijven tekenen en in haar schetsen komt haar fantasie en gevoel voor humor het sterkst tot uiting. Haar kattendoeken getuigen daarvan. Voor meer informatie: Marga Groen, Rijksweg Zuid 6, 5951 AM Belfeld; telefoon 0774752780; e-mail: marga.groen@kpnplanet.nl.

Josien Haarsma

Josien Haarsma (Utrecht, 1956) maakt ruimtelijk werk, foto’s en ansichtkaarten. Werkt met het spanningsveld tussen direct en conceptueel. Nieuwsgierig naar alledaagse, terloopse dingen die als je er langer naar kijkt een heel (ander) verhaal herbergen. Opgegroeid met katten en met fotografie. Die twee liefdes zijn nooit meer overgegaan. Zelf zegt zij daarover: "Het is ‘best’ lastig om het mysterieuze en het eigenzinnige van katten te vangen in een foto. Op de mooiste en grappigste momenten is er geen fototoestel in de buurt. Of een foto technisch klopt wordt steeds minder belangrijk, er moet iets zijn waardoor je er langer naar wilt kijken."
Voor meer informatie: Josien Haarsma, Venneperweg 545A, 2152 CB Nieuw Vennep; telefoon: 0252-675767; mobiel: 0623244313, internet: www.mixbiz.nl en www.KRTN.nl

Irene Maas

Irene Maas (1951Zandvrucht, Texel) is van jongs af aan bezig met tekenen, binnen en buiten, ook onder schooltijd. In 1966 ontdekte zij de mogelijkheden van keramiek. Meester Cornelis Dral van de Kweekschool in Den Helder gaf haar de mogelijkheid zich ook buiten zijn lesuren met alle vormen van handenarbeid, maar vooral met keramiek bezig te houden. Een studie MO aan de Academie voor Beeldende Vorming volgde, maar een loopbaan in het onderwijs was niets voor haar. Sinds 1975 noemt zij zich keramiste van beroep. Meestal maakt Irene dierfiguren, zoals katten en vogels, waaronder futen, kieviten, ganzen, zwanen, plevieren, kuifeenden, enzovoort, uitgebeeld in gestileerd realisme, beschilderd met zelfgemengde aardglazuren. Alles vormt ze met de hand, zodat er geen twee hetzelfde zijn. Inmiddels, na 40 jaar ervaring met het keramiek-proces, kan zij bijna alles maken wat zij wil. Katten maakt zij in allerlei houdingen, slapend of wakker. "Een groot compliment kreeg ik van een herdershond die uitzinnig stond te blaffen tegen een levensgrote kat van mijn hand, die op de grond van een winkel niet ver van de straatdeur stond." Voor meer informatie: Irene Maas, Stuartstraat 105, 1815 BR Alkmaar; telefoon 07125125424. Atelier: Snaarmanslaan 58, 1815 SJ Alkmaar; internet: http://www.juthout.n en http://www.irenemaas.nl.

Silene van Waveren

Silene van Waveren (1958, Utrecht) is keramisch vormgeefster die dromen tot leven brengt. Al sinds haar kinderjaren is Silene kunstzinnig actief, zo verklaart ze haar scheppingsdrang zelf. Later volgde ze een Modeopleiding te Amsterdam. Creativiteit speelde ook in haar loopbaan bij Eska Tijdschriften, Kluwer en later VNU Tijdschriften een belangrijke rol. Gedurende 20 jaar was ze hier werkzaam als redacteur bij het tijdschrift Marion, bij het encyclopedie Het Komplete Handwerken en Handwerken zonder Grenzen. Om ten slotte haar droom te verwezenlijken en te starten als zelfstandig beeldend kunstenaar. Silene is een 'dromer' en wordt geïnspireerd door haar omgeving. Het fenomeen gevoel speelt een grote rol bij het ontwerpen en het uitvoeren van opdrachten voor particulieren en bedrijven. Vanuit dit gevoel gaan haar handen aan het werk en voeren volgens haar eigen interpretatie de opdracht uit. Ze heeft uiteenlopende opdrachten uitgevoerd voor zowel particulieren als bedrijven, zoals relatiegeschenken, bestemt voor Canada, Zimbabwe, Spanje en Japan. Het werk van Silene omvat verschillende stijlen, maar is niet onder één noemer te vangen. Haar eerdere werken zijn qua stijl niet te vergelijken met wat zij nu maakt; en wat zij nu maakt zal waarschijnlijk verschillen van wat zij over enkele jaren zal maken. Stijl is iets dat mee evolueert met je persoon en met je kundigheid. Toch zijn er enkele speerpunten in haar werk, waar zij inspiratie uit put. Voorbeeld hiervan is de natuur. Dit zie je terug in haar dieren, vooral de katten, elk met een eigenzinnig karakter. Voor meer informatie: Silene van Waveren, Violier 19, 3434 HE Nieuwegein; telefoon: 0306375394;
internet: www.silenevanwaveren.nl.

Annelies Witjens

Annelies Witjens (Eindhoven, 1959) is gespcialiseerd in landschaps-, architectuur- en tulpenschilderijen, maar maakt ook wel afbeeldingen van dieren en dan vooral van katten. Zij kreeg haar opleiding tekenen, schilderen en ontwerpen aan de
Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst te Den Haag eind jaren tachtig begin jaren negentig van de vorige eeuw. Sindsdien exposeert zij in binnen- en buitenland, onder meer in Spanje (in de Galeria d’art zero te Barcelona) en in Japan ( de Small Pictures Gallery in Nagano). Vaste expositieruimten heeft zij in Hillegom (Leidsestraat 278) en in Sassenheim (het BIB-gebouw Boschplein 2). Zij geeft voorts teken- en schilderles aan diverse scholen en schilderacademies. Voor meer informatie: Annelies Witjens, Veldstraat 53, 2161 ZD Lisse; telefoon: 0252417494; mobiel: 0649902875; internet: http://www.annelieswitjens.nl/

Volop keus moderne kunst
in Het Oude Raadhuis

Warmond - Van 12 augustus tot en met 6 september 2009 was er een grote verscheidenheid aan kunst te bewonderen in galerie Het Oude Raadhuis van Warmond. Er werd geëxposeerd door:

    * LensXpaint, een samenwerkings-verband van fotograaf Michael Schmitt en schilderes Anita van Diemen,
    * het edelsmidduo Ernst Brand en Marieke Vis en
    * beeldhouwer Jaap Peereboom.

De vernissage, de officiële opening, werd zondag 16 augustus verricht door penningmeester Jan Paul Kruimel van de vereniging Het Oude Raadhuis. Rechtsboven enkele sfeerbeelden. Hieronder enkele actuele plaatjes van de tentoonstelling.

LensXpaint

LensXpaint = Michael Schmitt en Anita van Diemen. Michael woont in Duitsland, vlakbij Frankfurt en Anita in Nederland, Lisse. Hun doelstelling is om het schilderen en fotograferen met moderne middelen en technieken samen te brengen. Hun schilderijen zijn het resultaat van intensieve discussies en wederzijdse inspiratie. Een visie van de schilder en van de fotograaf. De schilderijen zijn origineel en uniek.

Na vele jaren hobby-fotograaf te zijn geweest besloot Michael Schmitt van zijn passie zijn beroep te maken. Sinds 2001 werkt hij in een foto-atelier gespecialiseerd in zakelijke portretfoto’s. In 2003 startte hij zijn eigen carrière als fotograaf. Daarnaast is hij altijd geïnteresseerd geweest in het artistieke aspect van fotografie. Zie verder de website van LensXpaint.

Anita van Diemen is afgestudeerd aan de kunstacademie Haarlem/Leiden. Haar werk is figuratief en daarin spelen persoonlijke emoties een belangrijke rol. Waar nodig, combineert zij verf met andere materialen. In 'vAnitas' (een serie afgepimpte zelfportretfoto's) verbeeldt zij haar ijdelheid en vergankelijkheid en legt met de titel een link naar het Latijnse woord Vanitas, een stilleven, waarin kunstschilders in vroegere eeuwen de ijdelheid, de tijdelijkheid en de zinloosheid van het aardse bezit visualiseerden. Zie verder de website van Anita van Diemen: ww.anitavandiemen-art.nl

Brand&Vis Edelsmeden

Ernst Brand en Marieke Vis, sinds januari 2009 bekend onder de naam ‘Brand&Vis Edelsmeden’, zijn twee jonge vakmensen met zeer uiteenlopende stijlen. Marieke en Ernst volgden hun opleiding tot goudsmid aan de Vakschool in Schoonhoven; Ernst van 2002 tot

2007 en Marieke van 2004 tot 2008. In 2006 namen ze deel aan een uitwisselingsproject met de Opleiding voor goud- en zilversmeden in het Noorse Valle. Ze maakten daar kennis met de traditionele sieraadkunst en leerden de ambachtelijke technieken beheersen die daarvoor nodig zijn.Van dit edelsmidduo is Ernst degene die werkt in een strakke vormgeving, terwijl Marieke haar inspiratie meer haalt uit natuurlijke vormen. Beiden maken sieraden in diverse stijlen – van sierlijk klassiek tot strak modern – in aantrekkelijke combinaties van materialen – van hout en emaille tot titanium en goud.
Zie verder hun website: http://www.brandenvis.com

Jaap Peereboom

Jaap Peereboom (1937) houdt van creëren. Haantjes, duiven en ook dolfijnen behoren tot de creaties van deze kunstenaar. Reeds op jonge leeftijd was Jaap geïnteresseerd in kunst en cultuur. In de jaren veertig gaat hij in de leer bij de kunstschilder Arie Schouten te Velsen Noord en Piet van het Hart in IJmuiden. Bij hen leert hij tekenen en het kijken naar details en vormen.

Na tien jaar verschuift zijn belangstelling van de tekenkunst naar die van het beeldhouwen en besluit daarvoor cursussen te volgen. Tijdens deze periode verandert zijn stijl van figuratief naar het meer abstracte en hij laat ook andere materialen dan steen toe in zijn creaties. Hij maakt mozaïeken, houtsculpturen en creëert objecten van polyester, metaal en blik.
Jaap Peereboom geeft les aan jongeren en volwassenen in het creativiteitscentrum Atelier 6 te Noord- Scharwoude. Hij vervaardigt objecten in opdracht van particulieren en instellingen en maakt ook muurschilderingen. Verder houdt Jaap zich bezig met
restauratie werkzaamheden.

Van 19 juli tot en met 9 augustus juli 2009 exposeerden:

Dieuwke Tamsma (beelden) en Helmut Schiefer (photographics)

Warmond - Tot en met zondag 9 augustus 2009 exposeren in galerie Het Oude Raadhuis van Warmond Dieuwke Tamsma (beelden) en Helmut Schiefer (photographics).
De vernissage van deze expositie was zondagmiddag 19 juli. Voorzitter Jan Leune van vereniging Het Oude Raadhuis vroeg het duo daarbij naar hun inspiratie- bronnen en hoe zij met kritiek omgaan. Op de foto rechtsboven toosten ze gezamenlijk op het succes van de tentoonstelling. Linksboven en rechts beelden van de geanimeerde sfeer tijdens de openings- receptie.

Foto's: Harry Hagendoorn

Dieuwke Tamsma

Dieuwke Tamsma (links) maakt beelden en schilderijen. In galerie Het Oude Raadhuis van Warmond exposeert zij alleen beelden. De basis daarvan is vrijwel altijd klei. Daarnaast gebruikt zij verschillende materialen om het beeld te versieren, zoals zijdepapier en materialen uit de natuur. Vervolgens wordt het beeld beschilderd. De kleuren die zij gebruikt zijn meestal bestorven, alsof de tand des tijds zijn sporen heeft achtergelaten.
Het keramisch werk van de kunstenaar is zeer divers: portretten, gedenktekens en de hier geëxposeerde fantasiebeelden. Deze laatste hebben iets toverachtigs als gemeenschappelijk element. Vreemde levensvormen duiken op: tovenaars, cocons, beren als landschap met verdwaalde mensjes. Duidelijk is in elk geval het plezier dat Tamsma heeft bij het maken van haar werk.Zie verder de website van Dieuwke Tamsma: http://www.dieuwketamsma.nl

Helmut Schiefer

Aan de basis van het werk van Helmut Schiefer (links) staat de fotografie. De kunstenaar gebruikt zijn grafische achtergrond om van de foto’s een abstract beeld te maken. Door toepassing van ingewikkelde procedures ontstaat het eindproduct, de photographic.
Schiefer wordt gefascineerd door het schilderachtige effect van het vergankelijke en tracht de invloed van tijd en weer vast te leggen en het effect dat zij hebben op de materie. Detailfotografie heeft zijn voorkeur. Daarnaast fotografeert hij landschappen die meestal ook digitaal worden bewerkt tot abstracte beelden die de beschouwers vaak voor een raadsel stellen. Photographics worden gedrukt in beperkte oplage en in verschillend formaat.

Zie verder de website van Helmut Schiefer: http://www.helmutschiefer.nl

Kunst
voor wie
woordeloos
veel
te zeggen
heeft

Warmond - Van 17 juni tot en met 12 juli 2009 exposeerden Paul van den Aardweg, Rina Hermeler en Hannie de Jong in galerie het Oude Raadhuis respectiefelijk beelden, collages en etsen of om Paul van den Aardweg te citeren: 'kunst voor wie woordeloos veel te zeggen heeft'.

De expositie werd zondag 21 juni geopend door mr Jan Paul Kruimel, penningmeester van de vereniging Het Oude Raadhuis, die veel affiniteit heeft met kunst. Al zo’n 30 jaar maakt hj namelijk penningen en kleine sculpturen. Op de foto rechtsboven klinkt hij met de exposanten op het succes van de tentoonstelling.
Rechts een fotocaroussel van de geanimeerde vernissage. Na afloop stelde penningmeester Kruimel aan de hand van de koopcontracten met voldoening vast dat enkele kunstwerken van eigenaar gewisseld waren.

Foto's:
Harry Hagendoorn

Paul van den Aardweg

Sinds de Britse kunstenaar Damien Hirst het grootkapitalisme heeft samengevat in een platina schedel met diamanten en de kunst van de verbeelding als een belegging wordt gezien, maakt Paul van den Aardweg uit Lisse huistotems, voorouderbeelden en praatpalen 'voor diegene die woordeloos veel te zeggen hebben'.

Zijn werk vatte Van den Aardweg samen in het gedicht Overgangsrituelen:

De verbeelding van het figuratieve naar het abstracte.
Van het aardse naar het hemelse
Van de mens naar het goddelijke
Van het hier na het hiernamaals.

In een toelichting vertelt Van den Aardweg: "Mijn werk vertelt mijn geschiedenis, het ontstaan en zijn evolutie. Vanuit ruw houten palletplanken is mijn werk ontwikkeld naar het vormgeven van allerlei gevonden hout, waarna het na zijn grondvorm te hebben gehakt, gezaagd en geschuurd, wordt beschilderd met het verhaal van leven, dood en de mens. Van steunen en belangeloos er zijn, voor, door en met elkaar". En: "Doordat mijn kunst vanuit huis of via galerie “Kunstenco” verkocht wordt, wil ik mijn streekgenoten in kennis stellen van mijn ontwikkeling. Vandaar dat ik blij ben dat galerie Het Oude Raadhuis mij de gelegenheid heeft gegeven om een deel van haar expositieruimte te vullen".

Rina Hermeler

Rina Hermeler uit Leiderdorp heeft grote belangstelling voor beeldtaal zoals die verschijnt in ons onder- bewuste, in dromen en sprookjes. Tijdens de trainingen Beeldend werken met sprookjes (gebaseerd op de analytische psychologie van C.G. Jung) kwam zij in aanraking met het maken van collages, waar deze gebruikt worden als synthese van een proces. In die tijd heeft zij collages ook als kunstuiting leren kennen. De collages van Hermeler laten een innerlijke wereld zien of een toegang tot die wereld en de kijker wordt uitgenodigd mee naar binnen te gaan. Deze collages zijn allemaal gemaakt van papier ontleend aan glossy tijdschriften. Daarnaast experimenteert zij met andere soorten papier, meestal door haarzelf bewerkt; van deze collages die een ander karakter hebben, zijn er ook enkele te zien op de expositie. Ook in haar textielwerk maakt zij gebruik van de collagetechniek; de mogelijkheid om gelaagd te werken inspireert haar erg. Behalve textiel gebruikt zij in dit werk ook (zelf bewerkt) papier, siergarens, kralen, metaalfolie en andere materialen.

Hannie de Jong

Het werk van Hannie de Jong uit Rotterdam is veelal gebaseerd op natuur en vogels. Bij de kleine etsjes zijn vaak menselijke trekjes te bespeuren. Zie de afbeeldingen hiernaast.

Hannie de Jong bezocht de Vrije Academie in Den Haag (1976-1983). Daar bekwaamde zij zich met name in etsen, penseeltekenen en schilderijen. Zij exposeerde bij onder meer Galerie Duo/Duo in Rotterdam, Grafiekwinkel Inkt in Den Haag en Arti et Industriae in Den Haag.
Artotheken in Rotterdam, Eindhoven, Delft, Tilburg en Arnhem kochten werk van haar aan. Hannie is lid van Arti et Industriae in Den Haag en van RAR (Regio Art Rijnmond in Spijkenisse.
Hannie de jong ontving in 1986 de Hennessey-prijs voor een serie van zes etsen. Ook werden in dat jaar etsen opgenomen in Hollands Maandblad. Tevens ontwierp zij het vignet voor het Arboretum Trompenburg in Rotterdam.

Tot en met 24 juni 2009 exposeerden:

Ina Versteeg (aquarellen) en Marieke Zeylemaker (keramiek)

Warmond - Tot en met zondag 14 juni 2009 exposeren Ina Versteeg en Marieke Zeylemaker respectievelijk aquarellen en keramiek in galerie Het Oude Raadhuis van Warmond.

Tijdens de vernissage op zondagmiddag 24 mei vroeg voorzitter Jan Leune van de gelijkname vereniging beide kunstenaars naar hun opvattingen over (moderne) kunst en hun drijfveren. Links en rechts enkele sfeerbeelden van de officiële opening.

Eerder interviewde Chris Zwetsloot van Radiostation Holland Centraal Ina Versteeg. Klik hier om dat vraaggesprek te beluisteren.

Foto's: Harry Hagendoorn

Ina Versteeg

Ina Versteeg (links) woont en werkt in Voorschoten. Zij is opgeleid aan de Academie Minerva te Groningen en de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Bovendien is zij kunsthistorica.
Ina haalt haar onderwerpen voornamelijk uit de natuur. Gedetailleerd en lettend op structuur, stofuitdrukking en de botanische eigenschappen geeft zij de planten en bloemen weer. Naast het naar de natuur tekenen en schilderen in haar atelier, werkt zij ook graag buiten rechtstreeks naar het landschap.
Ina is lid van de Voorschotense Kunstkring en van de -in 2006 opgerichte- vereniging Botanische Kunstenaars. Zij geeft les aan Boerderij Oud Woelwijck te Voorschoten (www.oudwoelwijck.nl) in etsen en tekenen van bloemen en planten.
In een toelichting op haar werk vertelt ze: “Mijn onderwerpen zijn voornamelijk uit de natuur afkomstig. Vaak neem ik planten in de aarde waarin zij groeien mee naar huis om ze in mijn atelier te tekenen, te schilderen of te etsen. In een bak heb ik dan een klein stukje natuur vlak voor mijn neus. Door er zo dicht op te zitten, ga ik vaak zeer gedetailleerd te werk en voel me nauw bij mijn onderwerp betrokken. Soms zie ik de kevertjes of ander klein grut boven de aarde komen en geef die beestjes meteen ook een plaats in mijn werk".

"Daarnaast werk ik, als het weer het toelaat, meer en meer in de natuur zelf. Met schetsboek of aquarelblok ga ik ergens op een mooie plekje zitten en laat dan als het ware de natuur over mij heen komen. Gelukkig zijn in de Randstad nog steeds magnifieke plekken te vinden, die mij inspireren tot het maken van een schets of tekening. Zo buiten gezeten word ik opmerkzaam gemaakt op de natuur in al zijn facetten en heb ik het gevoel één te zijn met dat stukje natuur. De schetsen die ik gemaakt heb, werk ik dan thuis verder uit. Voor mij is het een voorwaarde om datgene wat ik in beeld breng zelf ‘beleefd’ te hebben".
Sinds ik lid ben van de Vereniging Botanisch Kunstenaars Nederland ben ik me steeds meer toe gaan leggen op het nauwkeurig weergeven van planten en bloemen, waarbij ik vooral let op de botanische eigenschappen.
De aquareltechniek die ik toepas, is het laag over laag schilderen van verdunde aquarelverf. Bij de weergave wordt vooral gelet op de details, de materiaaluitdrukking en een harmonische kleurcompositie. Het tekenen op pastelkleurig papier krijgt een extra dimensie door met witte pastel ‘op te hogen’ ”. Zie verder deze internetsite.
Voor inlichtingen over werk en/of cursusinformatie: ina-versteeg@hetnet.nl, telefoon 071-5614077.

Marieke Zeylemaker

Keramiste Marieke Zeylemaker is in haar werk op zoek naar tegenstellingen. De satijnzachte uitstraling van de gepolijste pot staat in een schijnbaar contrast met de bijna metaalachtige, soms zelfs ruwe ornamenten op het deksel. De oude rokerige sfeer met zijn grillig lijnenspel is ontstaan door de ‘naked Raku ‘ rookstookwijze. Gestileerde decoraties verwijzen naar lang vervlogen culturen.

Na een aantal jaren les te hebben gehad van beeldend kunstenaar en keramist Wim Borst heeft Marieke Zeylemaker bij de Stichting Bevordering Beroepsopleidingen in Gouda de keramiek- en lasopleiding gevolgd. Nadat zij deze in 1997 had afgerond stak zij veel energie in het ontwikkelen van een eigen stijl en het verbeteren van de techniek. Zij werd daarbij ondersteund door Tineke van Gils.
Marijke Zeylemaker heeft haar atelier in Santpoort. Daar geeft zij ook draailessen en af en toe workshops. Bij het creatief centrum Bennebroek geeft zij lessen handvormen en rakustoken, incidenteel geeft zij workshops bij Keramikos te Haarlem.
Naast dit alles maakt zij voor musea en 'living history' groepen replica’s van 14e en 15e eeuws gebruiksgoed .Ook geeft zij demonstraties in middeleeuwse stijl.
Zie verder deze internetsite.
Marieke is bereikbaar via e-mail zeijlkiel@planet.nl

Tot en met zondag 17 mei 2009 exposeerden
in het kader van 'Tussen Koe & Kunst:

Wietze Dorsman (schilderijen),
Aja Snelleman (glasobjecten)
en Yvette Jansen (sieraden)

In het kader van de jaarlijkse manifestatie 'Tussen Koe & Kunst' exposeren de drie galerieën bij de dorpspomp in Warmond werken van kunstenaars onder het motto 'Werken in de polder'. In galerie Het Oude Raadhuis exposeren Wietze Dorsman (schilderijen), Aja Snelleman (glasobjecten) en Yvette Jansen (sieraden); op de foto van links naar rechts. De tentoonstelling is te bezichten tot en met zondag 17 mei 2009.

Wietse Dorsman

Wietze Dorsman groeide op in het boomkwekersdorp Boskoop. Zijn fascinatie voor bloemen en planten vindt daar zijn oorsprong. Aan het einde van zijn studie Civiele Techniek aan de Technische Universiteit Delft nam hij teken- en schilder les aan de ‘Vrije Academie’ in Den Haag. Daarna volgde hij vele cursussen en had privé-lessen.
Inspiratie vindt Dorsman vrijwel altijd buiten de deur - zowel in Nederland als in het buitenland - en gaat graag met zijn schildersezel het land in. Hij schildert bloemen, landschappen, mensen en industriële objecten. In 1996 maakte hij van het schilderen zijn beroep en sindsdien exposeert hij regelmatig. In het Amsterdamse ateliercomplex RETORT, waar 50 kunstenaars werken, geeft hij zijn schilderijen hun uiteindelijke vorm.
Zie verder zijn website: http://www.wietzedorsman.nl

Aja Snelleman

Voor Aja Snelleman is het maken van glazen objecten een avontuur, een uitdaging. Steeds zoeken naar nieuwe vormen en spontaan ontstane effecten gebruiken in volgende objecten. Door kleurgebruik en verschillende manieren van stoken geeft zij uitdrukking aan haar fantasie. Het plezier in glas staat voorop, zo ontstaat uniek, eigentijds werk.

De techniek die Snelleman gebruikt is fusing. Diverse workshops heeft zij gevolgd in Nieuwdorp (bij Rinus Rentmeester), in Amsterdam (bij Louis la Rooy bij van Tetterode) en in Gent en Brugge (bij Marcel Vlamynck, docent aan de opleiding Glas in Brugge). Vooral door zelf te experimenteren heeft zij diverse mogelijkheden ontdekt. Sinds januari 2007 past zij ook een andere techniek toe: vormsmelten. Dat heeft zij geleerd bij Marcel Vlamynck.
Zie verder haar website: http://www.ajasnelleman.nl

Yvette Jansen

Yvette Jansen (1955, Rotterdam) heeft tal van nationale en internationale exposities op haar naam staan, meestal (zoals in Het Oude Raadhuis van Warmond) in combinatie met andere kunstvormen.
Jansen volgde de Lerarenopleiding tekenen en handvaardigheid in Tilburg en haalde het diploma goud- en zilversmeden aan de Vakschool in Schoonhoven.
Naast haar werk als edelsmid heeft zij in haar eigen atelier cursussen goud- en zilversmeden gegeven. Ook gaf zij geregeld lezingen over de geschiedenis, het ontwerpen en het vervaardigen van sieraden.
Yvette werkt veelal in opdracht (voor particulieren, bedrijven, instellingen en andere organisties), van trouwringen tot objecten.

'In overleg met de klant probeer ik een persoonlijk ontwerp te maken, waarin ik ook mijzelf herken",aldus Jansen, die graag experimenteert: "Ik ben altijd bezig met het ontdekken wat een materiaal of techniek mij voor mogelijkheden biedt. Zo ontstaan verschillende composities, kleuren, structuren en texturen. Het toepassen van stenen zie ik als accenten in de vormgeving".
Sieraden moeten volgens Yvette Jansen gedragen kunnen worden en niet louter als object in een vitrinekast dienen. "Het geeft mij als ontwerper de meeste voldoening als men mijn sieraden daadwerkelijk draagt, “gebruikt”. Door het te dragen, beweegt het sieraad en komt de vormgeving het best tot uitdrukking".
Yvette kiest haar materialen bewust vanwege kleur, glans en sterkte. "De waarde van het sieraad is door het gebruik van goud en zilver niet alleen een geldelijke, maar het heeft juist ook een emotionele en historische betekenis".
Zie verder haar website: http://www.yvettejansen.com

Van woensdag 25 maart tot en met zondag 19 april 2009 exposeerde Inspiran

De groep Inspiran bestaat uit:

Fariba Ahmadi www.faribaahmadi.com

Sirus Bahadory www.bahadory.nl

Yvonne van der Bijl www.yvonnevanderbijl.nl

Kees van Burg www.keesvanburg.nl

Juliette Kalse www.juka-art.nl

Behrouz Naghipour www.naghipour.com

Jeroen van Paassen www.vanpaassen.exto.nl

Ineke Tesselaar www.ineketesselaar.nl

Warmond - Doorgaans volgt de kunst de ontwikkelingen in de wereld op de voet. Terwijl conservatieve krachten zich druk maken omdat niet heel Nederland bereid is om normen en waarden anders dan de onze streng te verbieden zijn er kunstenaars die juist heel nieuwsgierig zijn naar die andere normen, die misschien ook waarden blijken.
De reizende tentoonstelling Inspiran, door beeldend kunstenaars die zich in hun werk om verschillende redenen geïnspireerd voelen door aspecten van Iranese cultuur, was in de eerste versie te zien in de Kunstkerk Amsterdam, in verkleinde vorm daarna in de Openbare Bibliotheek van Eindhoven. En straks, van 25 maart t/m 19 april in Het Oude Raadhuis van Warmond.
De kunstenaars die aan de tentoonstelling meewerken ervaren cultuur als een ontmoetingsplaats. Cultuur vernietigt niet, maar bouwt op. Er is veel kritiek vanuit onze wereld op de politieke koers die Iran in de moderne tijd vaart. Iran is echter meer dan die politieke koers. Iran is ook en vooral een oude en buitengewoon rijke cultuur, een zich steeds weer vernieuwend land, een dynamiek van steeds opnieuw geboren verfijning. Voor de deelnemers aan Inspiran is dit een belangrijk en stimulerend uitgangspunt. Zie voor meer informatie: http://www.inspiran.nl

De in Iran geboren Fariba Ahmadi (1969) is in 2003 afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. In haar recente werk neemt de chador (sluier, politiek gezien een zeer actueel thema) een centrale plaats in. Op sterke wijze en met gevoel voor compositie en dramatiek visualiseert zij de verschillende betekenissen van de chador voor de Iranese vrouw als beperkende factor in het vrouw- en mens zijn, maar ook als beschermend middel en als een schoonheid verlenend kledingstuk. In haar werk ziet men de zwarte context en ook rode lippen. Donkere ogen kijken je strak aan. De gezichten zijn bedekt met in ovale bewegingen aangebracht tekstregels in Perzisch schrift. Zijn dit wellicht de regels die haar gevangen houden? Het is een gedicht van door Fariba zeer bewonderde Iranese dichter Sohrab Sepehri (1928-1980). In Iran kan het dragen van de islamitische chador niet samen gaan met rood gestifte lippen, zeker niet in het openbaar. Het geeft enerzijds een gevoel weer van de beperkingen die deze vrouw ervaart in haar bewegingsvrijheid, anderzijds laat het een trotse mooie vrouw zien, die trots is op haar cultuur en haar vrouw zijn. Volgens Fariba is dit de essentie van haar werk: het begrip schoonheid heeft alleen bestaansgrond als je het kunt relateren aan het tegendeel.

De eveneens in Iran geboren Siroos Bahadory (1957) volgt de stijl van zijn kunstzinnige vader Bejan Bahadory (1927) in de kleurrijke weergave vol nostalgie van het nomadenbestaan van zijn stam in de zuidelijke provincie Shiraz. Siroos woont en werkt sinds 1995 in Nederland. Hij exposeert meestal gelijktijdig het werk van zijn vader en hemzelf.

Fotografe en publiciste Yvonne van der Bijl (www.yvonnevanderbijl.nl en www.inspiran.nl) heeft veel belangstelling voor andere culturen. Ze schrijft hier boeken en artikelen over, geeft presentaties en maakt exposities. Ze reist regelmatig naar Latijns Amerika en het Midden-Oosten en bezocht in 2006 Iran. Tot haar grote verrassing is Iran een zeer divers land met vele verschillende bevolkingsgroepen, talen, culturen en landschappen. In haar documentaire fotografie staat de mens centraal. De fotoserie ‘People of Iran’ geeft een beeld van de diversiteit van de Iraanse bevolking. Het drieluik van Yvonne over de positie van de Iraanse vrouw is getiteld ‘Randj Bourdan’ (HET LIJDEN) en bestaat uit drie foto’s met de titels: 1. ‘Dastgir Shoudeh’ (Gevangen), 2. ‘Deldari’ (Troost - zie foto links) en 3. ‘Gusht zaif hast’ (Het vlees is zwak).

Kees van Burg is in 1955 geboren te Eck en Wiel (gemeente Maurik, Gelderland). Hij studeerde bij Herman Gordijn op de Gerrit Rietveld Academie te Amsterdam, zijn diploma vakgroep "vrije grafiek en schilderkunst" behaalde hij in 1979. Hij probeert zijn natuurlijke aanleg voor compositie in zijn werk uit te buiten. Zijn werk wordt door kenners en collega's wel als "ingetogen" gekarakteriseerd. Zijn aansluiting bij de groep Inspiran verklaart hij als volgt: 'Zonder te weten wat er daarna nog meer zou kunnen gaan gebeuren heeft de komst van de Ayatollah op het wereldtoneel destijds diepe indruk op mij gemaakt. Het was nooit mijn bedoeling om iets met politiek te doen in mijn kunst, maar ook was het nooit mijn bedoeling om geïntrigeerd te raken door de klassieke Perzische (of in wijdere zin: Islamitische) miniatuurtraditie. Kon het ooit mijn bedoeling geweest zijn om (toevallig) een etalage-expositie in de Amsterdamse Ferdinand Bolstraat te zien, of om de zoon van de maker van de aquarellen die daar te zien waren (Siroos Bahadory) te ontmoeten? Het was altijd wel mijn bedoeling om te proberen te volgen en te voelen waarom ik wat wil maken. Zoals de 21ste eeuw begonnen is lijkt die niet meer op de voorafgaande.'

Het werk van de kunstenaar Juliette Kalse (1959) valt op door een grote eigenzinnigheid en gedrevenheid. Haar geboorte in Iran, haar verblijf in Indonesië en haar Nederlandse afkomst zijn bepalend voor haar werk. In haar hoofd moeten deze zo verschillende ervaringen samenkomen. Centraal staan de begrippen identiteit en contrast. Juliette laat haar “boekjes” en schilderijen afwisselend ontstaan in een proces van voortdurend zoeken en aanpassen, waarbij ook het toeval een rol speelt. Al schilderend en tekenend combineert zij beelden tot een nieuw geheel en ontstaan er steeds nieuwe composities. Juliette zegt: “In mijn “boekjes” kan en mag alles. Daarin ben ik helemaal vrij. Door te spelen en experimenteren met allerlei materialen, zoals, verf, inkt en papier ontstaan lijnen en vormen die voor anderen geen betekenis hebben. In dit spel met beelden komen persoonlijke associaties naar boven.” In haar schilderijen streeft Juliette naar een expressief beeld dat voortgaat op de associaties in de boekjes, maar ook ruimte laat voor het onvoorspelbare samengaan van materiaal, handeling en toeval. Juliette gebruikt voornamelijk olieverf en brengt deze in een combinatie van brede bewegingen en ingetogen streken op het doek. Strepen, vegen, krassen en druppen vormen de sporen van de handeling en geven het doek structuur. De kleuren zijn uitbundig of ingetogen en de verf ligt in vele lagen op het doek. Zij toont zich gefascineerd door het samengaan van expressie en rust, gevoel en verstand, controle en loslaten. De thematiek blijft de voor haar zo bepalende landen.

Behrouz Naghipour kreeg zijn praktische en theoretisch opleiding als fotograaf in Teheran. Later studeerde hij aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst in den Haag en de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Interessanter is wellicht hoe hij zichzelf duidt: 'Toen ik de artistieke creativiteit in mijzelf ontdekte en begon te schilderen, mijn hele zijn en energie waren erop gericht om te schilderen en tekenen zoals in mijn kindertijd. Maar deze keer wilde ik niet mijn dromen, maar mijn gedachten en mijn innerlijke geheimen schilderen. Maar voordat deze grote interesse verwordt tot een grote vertwijfeling, omdat je niet zoals je kindertijd, wanneer je de enig bent die jezelf beoordeelt, nu een verstokte groep met hun beperkte visie jou begint te veroordelen, heb je om jezelf daarvan te bevrijden je een periode nodig die zolang duurt als de geschiedenis van miniatuur. Toen ik vertrouwd raakte met een andere maatschappij, waar kunst zijn eigen onafhankelijke en vrije plaats heeft, werden de verborgen motieven in mijzelf gewekt. Op mijn eigen manier gevoed door mijn diepste observaties van het binnenste van alles, streefde ik ernaar om innerlijke geheimen en concepten te schilderen zoals: leven, dood, liefde, haat, geloof, rouw, vreugde, zwakheid, macht en vul zelf verder maar in. Maar ook dit bevredigde mij niet. En nu in het diepst van mijn gedachten en mijn door muziek en stilte beïnvloedde extase, gaf ik mijzelf over aan de patronen die gecreëerd worden door verf, textuur, compositie, structuur, contrast en harmonie op het witte doek. Omdat elk klein deel van dat doek duizenden geheimen kent die nog niet verteld zijn.

Het werk van Jeroen van Paassen (1972) draait om de vraag “Waar ben ik?” of om preciezer te zijn “Op welk moment in de tijd ben ik?” Observaties en persoonlijke ervaringen vormen de basis hiervan. In de klassieke oudheid creëerde men nog mens- en dierfiguren om hun tijd tot uitdrukking te brengen. Van Paassen creëert mens/machine figuren. Deze symbiose tussen mens en techniek wordt versterkt door gebruik te maken van Windows Paint. Hierin ontwerpt hij met de muis zijn beelden. Zo behoudt hij zijn handschrift, terwijl de ruwe lijnen en zichtbare pixels de digitale techniek niet verhullen. In het begin drukte hij zijn ontwerpen alleen af op papier en/of aluminium. Nu vertaalt hij zijn beelden ook naar video en installaties.

Al tijdens haar opleiding aan de Koninklijke Academie in Den Haag raakte Ineke Tesselaar geboeid door decoratieve patronen. Voor haar afstudeerscriptie aan die Academie deed zij onderzoek naar ornamentiek en naar folkloristische motieven in de Westerse cultuur. Geleidelijk aan is ze die patronen ook in haar eigen schilderijen gaan gebruiken. Weer later mengde ze Islamitische motieven met decoraties uit de Nederlandse cultuur. Die decoratieve patronen en motieven schildert ze niet heel precies als een miniatuurschilder, maar geeft ze in een sterk gestileerde vorm weer; ze geeft er haar eigen invulling aan. De onderwerpen van haar doeken en projecten zijn ook nooit eenduidig. Dat maakt de bijzondere mengeling van stijlen en motieven die zij in haar werk gebruikt, verrassend actueel.
Tijdens een van haar onderzoeken ontdekte Ineke dat veel van de gebruikte motieven in de Islam –en dan met name de geometrische patronen - vooral als functie hebben om de gelovigen in moskeeën in een religieuze stemming te brengen en daardoor dichter bij God te komen. Het onderzoek naar die religieuze betekenissen houdt haar nog steeds bezig. Wel werd haar duidelijk dat veel dessins, die oorspronkelijk in tapijten verwerkt werden, terugkeren in de decoraties die in moskeeën gebruikt worden zoals een medaillon met daaromheen gestileerde bloemen en bladeren. Gegrepen door dit onderwerp deed Tesselaar ook onderzoek naar het Buta-patroon, afkomstig uit Perzië en India. Het verscheen voor het eerst op sjaals uit Kashmir, vandaar dat dit patroon ‘Kashmirpatroon’ is gaan heten. Dit motief was indertijd gebaseerd op de samensmelting van Oosterse ornamentiek en Westerse verschijningsvorm. Later dook dit patroon in gestileerde vorm in een van haar schilderijen op. Daarnaast deed zij onderzoek naar de Schotse ruit; en ook de resultaten uit dit onderzoek vind je op een speelse manier terug in haar ruitschilderijen.
Maar Tesselaar doet meer dan alleen Oosterse en Engelse patronen en motieven weergeven. Ze mengt ze in haar schilderijen vaak met decoraties uit de Nederlandse cultuur (bijv. Delfts Blauw). Die gemixte beeldtaal appelleert sterk aan de integratiegedachte in ons land. Haar laatste moskeeënproject is daar een mooi voorbeeld van: ze stelde een aantal schilderijen in een moskee ten toon en vroeg bezoekers om commentaar. In die werken mengde ze op subtiele wijze Oosterse blad- en bloemmotieven met scherven van Oudhollandse keramiek. De gezichtsloze moslima met sluier die vanuit deze mengeling van motieven op kwam doemen, bleek een metafoor; ze is zonder gezicht afgebeeld omdat ze hier maar met mate wordt gedoogd. En zelf heeft deze moslima ook nog geen echt duidelijke identiteit aangenomen; daar worstelt ze mee. Een ander schilderij laat wel het gezicht van een moslima zien. Hier is de hoofddoek beschilderd met scherven van Delfts blauwe tegels (scherven staan hier symbool voor pijn). En voor de achtergrond heeft Tesselaar zich laten inspireren door een eeuwenoud tegeltableau uit de Iranese cultuur. Wordt hiermee de integratie tussen twee culturen als geslaagd verbeeld?
Een van haar toekomstige projecten behelst een onderzoek naar de herkomst van decoratieve patronen in Nederland. Tesselaar zal daarin verschillende motieven van Hollandse klederdrachten en aardewerk uit Hindelopen, Volendam en Staphorst onderzoeken. In hoeverre hebben deze motieven betekenis? Is er een link te leggen tussen de gebruikte patronen en motieven en de in de betreffende regio heersende religie? En weer later zullen - zoals bij haar gebruikelijk - diverse onderzochte motieven in haar schilderijen opduiken. Een nieuw idee is ook om een molenproject te starten ter bevordering van de integratie van minderheden. Het gaat hier om de beschildering van de zeilen van de molen “de Eendracht” in Alphen aan den Rijn. Ze is van plan de zeilen te beschilderen met ondersteuning van de beheersstichting van de molen en andere fondsen. Op deze oer-Hollandse molen komen zeilen met Islamitische motieven te hangen. Decoratie is beslist de basis van het werk van Ineke Tesselaar; het biedt haar de kans om de geschiedenis van een cultuur toe te lichten en de integratiegedachte – welke zij een warm hart toedraagt – uit te dragen.

Galerie Het Oude Raadhuis
was drie maanden lang magisch theater

Warmond - Galerie Het Oude Raadhuis van Warmond was de eerste drie maanden van 2009 omgetoverd in een magisch theater. Tot medio maart exposeerden daar Marijke Beelen (grafiek) en Panthaleon (beeldhouwwerken). Twee kunstenaars uit Warmond die zich de afgelopen maanden in hun ateliers lieten inspireren door Don Quichot, het geesteskind van de zestiende eeuwse roman- en toneelschrijver Miguel de Cervantes Saavedra. Aan de gevel van de galerie hangen sinds zondag metershoge banieren die daar de aandacht op vestigen. Zie foto rechts.
Don Quichot is een oude maar idealistische dwaas die, geholpen door zijn knecht Sancho Panza, ten strijde trekt tegen allerlei (vermeend) onrecht. Dat thema is in tal van werken van Beelen en Panthaleon (pseudoniem van Monica Elias - van Panthaleon van Eck) herkenbaar.

Maarten t Hart

De tentoonstelling werd zondagmiddag tijdens een druk bezochte vernissage officieel geopend door schrijver Maarten 't Hart.
Maarten 't Hart zou Maarten 't Hart niet zijn geweest wanneer hij niet een eigen draai aan aan het verhaal van Cervantus had gegeven.
Hij vergeleek Don Quichot en Sancho Panza met de pauw en de fazant in zijn tuin, waarover hij overigens al eerder schreef in NRC Handelsblad (maar dan heel anders) en veroorzaakte daarmee de nodige hilariteit onder zijn toehoorders.
Uit dankbaarheid boden Marijke en Monica de bioloog en schrijver (en erkend kenner van Mozart) een toepasselijke speeldoosje aan met Die Zauberflöte (gecomponeerd door Mozart), alsmede het boekje 'Muziek aan de muur'.
Zie de fotocaroussel hiernaast.

Guus Ponsioen

Theatermaker Guus Ponsioen is de komende tijd in feite de de derde exposant in galerie het Oude Raadhuis. Hij liet zich de afgelopen maanden niet alleen door Cervantes inspireren, maar ook door de kunstwerken van Marijke Beelen en Panthaleon. Ponsioen schreef en componeerde vervolgens een theatervoorstelling onder de titel 'De eeuwig dolende ridder".

Deze voorstellng zal tot zondag 22 maart a.s. vrijwel dagelijks in galerie Het Oude Raadhuis worden opgevoerd voor leerlingen van basisscholen uit Teylingen en Oegstgeest.

Als voorproefje zong Ponsioen een lied uit deze voorstelling, waarin hij zelf de hoofdrol speelt, bijgestaan door Liesbeth Weyenberg of Marleen van Leeuwen en (via videobeelden) door leerlingen van het Voorhoutse jeugdmuziektheater 'De Speelkring'.

Klik op de rechter foto en krijg een eerste indruk van dit cultureel, educatief project.

Voorzitter Jan Leune van de vereniging Het Oude Raadhuis riep het publiek op de voorstelling met kinderen of kleinkinderen te gaan zien tijdens een van de komende zondagmiddagen. Kaarten zijn te koop bij Boekhandel de Nie / Toys2play, Dorpsstraat 106 in Warmond. Ze kunnen desgewenst ook worden gereserveerd via bestuur@hetouderaadhuisvanwarmond.nl

Links enkele sfeerbeelden van de druk bezochte vernissage, die uitmondde in een nieuwjaarsreceptie van de organiserende vereniging Het Oude Raadhuis.

Foto's: Harry Hagendoorn

Van woensdag 3-12-2008 t/m zondag 28-12-2008
exposereerden in galerie
Het Oude Raadhuis van Warmond:

Henk Bloks
keramiek

en

Jean Marie Mersmans
schilderijen

De officiële opening van deze tentoonstelling was zondag 7 december 2008. Rechts enkele beelden van de ongedwongen sfeer tijdens deze vernissage, die werd ingeleid door voorzitter Jan Leune van de Vereniging Het Oude Raadhuis, waarbij Bloks en Mersmans desgevraagd een toelichting gaven op hun werken en de achtergrond daarvan.

Foto's: Harry Hagendoorn.

Jean Marie Mersmans

Jean Marie Mersmans (Rotterdam, 5 december 1953) begon al op jonge leeftijd te schilderen. Desondanks studeerde hij eerst biologie en medicijnen voordat hij naar de Vrije Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag ging. Hij had studio's in Den Haag, Leiden, Abcoude, Katwijk aan Zee. En werkt vandaag de dag in Weesp, soms in het buitenland, liefst in Spanje.
In de lichte, kleurrijke schilderijen van Mersmans spelen milieu en beweging een belangrijke rol. De dingen waarvan hij houdt zijn tevens zijn inspirantiebron: het fauvisme (Franse stroming in de

schilderkunst, gekaraktiseerd door het gebruik van helle en tegenstrijdige kleuren), het Bourgondische leven en reizen. Zijn schilderij geven vaak een overzicht, waarin mensen en dieren als het ware communiceren met hun directe omgeving. Dat geldt ook voor zijn portretten: lichaam en geest vloeien in elkaar over. Mersmans werkt veel in opdracht. Zijn werkt is in bezit van particuleiren en van openbare verzamelingen. Voor meer informatie: Jean Marie Mersmans, Achtergracht 111, 1381 BM Weesp. Tel. 06-29531781. &nbs